.
DEMOKRATYCZNA UNIA KOBIET
Stowarzyszenie DUK powstało 16 czerwca 1990 roku jako unia wielu kobiecych organizacji i grup lokalnych zawiązanych po 1989 roku. Klub w Bydgoszczy został zarejestrowany w 1991 roku. W województwie Kujawsko-Pomorskim działa obecnie 5 Klubów (w tym w Toruniu i Włocławku). Łącznie zarestrowanych jest przeszło 110 klubów DUK.
KRAJOWY REJESTR SĄDOWY
Numer KRS: 0000140440
DUK - Krajowa Rada posiada status ORGANIZACJI POŻYTKU PUBLICZNEGO od 15-09-2004
ponad to 2 Kluby (we Wrocławiu i Gdańsku) uzyskały w roku 2005 odrębny status Organizacji Pożytku Publicznego
obecne ADRESY:
Krajowe Biuro
ul. Marszałkowska 140
00-061 Warszawa
tel.022 827 63 01
e-mail:
e-mail:
Krajowe Biuro Koordynacyjne Projektów
ul. Ofiar Oświęcimskich 17
50-069 Wrocław
tel.071 341 71 43
e-mail:
Biuro w Brukseli
Przedstawicielstwo Demokratycznej Unii Kobiet w Brukseli Rue de College
166 1050 Brussels, Belgium,
WEJDŹ NA STRONY:
Stowarzyszenie Demokratyczna Unia Kobiet (DUK) jest organizacją o zasięgu ogólnopolskim, która posiada struktury w całym kraju. Powstała w 1990 r. w okresie transformacji ustrojowej i od tego momentu bardzo aktywnie działa na rzecz zwiększenia udziału kobiet w życiu politycznym. Należy jednak wyraźnie podkreślić, że nie jest to partia polityczna.
Jednym z celów przyświecających działalności DUK jest pobudzanie aktywności i samodzielności ekonomicznej kobiet, co stanowi warunek konieczny w zakresie efektywnego wywierania wpływu w procesie podejmowanie decyzji. Służą temu również liczne inicjatywy podejmowane przez organizację, która obecnie posiada także status organizacji pożytku publicznego.
Demokratyczna Unia Kobiet od wielu lat zajmuje się problemami rozwoju przedsiębiorczości, w szczególności zaś przedsiębiorczości kobiet. Dysponuje własną bazą danych o osobach bezrobotnych i poszukujących pracy, prowadzi własny Klub Pracy, Kluby Integracji Społecznej, pośrednictwo pracy, kursy zawodowe, a także poradnictwo dla małych i średnich firm.
W ramach swojej statutowej działalności reprezentuje prawa i interesy kobiet w kontekście praw człowieka, działa na rzecz równego statusu płci poprzez edukowanie społeczeństwa, a także walczy ze społeczną, obyczajową i polityczną dyskryminacją. Duży nacisk stowarzyszenie kładzie na przygotowanie kobiet do udziału w życiu politycznym.
SKŁAD OBECNYCH WŁADZ KRAJOWYCH - w ULOTCE NIŻEJ .....
Kliknij w ULOTKĘ w celu powiększenia
KRÓTKA HISTORIA - - lata 1990 - 2000
Demokratyczna Unia Kobiet (DUK) - powstała 16 czerwca 1990 r. w Warszawie.
Zmiany społeczno-ustrojowe, które następowały w Polsce po roku 1980 ukazywały coraz intensywniej obszary społecznej dyskryminacji, naruszania wolności i praw człowieka, obyczajowe i kulturowe stereotypy szczególnie ograniczające wolność i prawa kobiet do wolnego wyboru.
Niepokój wywołany tymi zjawiskami po roku 1989 skutkował nowymi inicjatywami kobiet w zakresie organizowania się w stowarzyszenia, fundacje lub inne organizacje społeczne. Do 1989 roku w Polsce działało niewiele organizacji kobiecych, dominowała Liga Kobiet Polskich. W czasie transformacji ustrojowo-gospodarczej powstały w kraju nowe warunki prawno-organizacyjne, pozwalające na rozwijanie aktywności obywatelskiej i zrzeszanie się. Na kanwie tych przemian w 1990 roku powstała Demokratyczna Unia Kobiet, stowarzyszenie o strukturze ogólnopolskiej, posiadające swoje struktury terenowe, zorganizowane w formie klubów.
Grupa inicjatywna rozpoczęła działania zmierzające do rejestracji stowarzyszenia Demokratycznej Unii Kobiet.
W grudniu 1990 roku, stowarzyszenie zostało zarejestrowane w Sądzie Wojewódzkim w Warszawie. Demokratyczna Unia Kobiet w swej deklaracji programowej wyraźnie akcentuje takie wartości jak: wolność, równość wobec prawa, prawo do wolnego wyboru, równy status, wszechstronny awans kobiet, ochronę socjalną, profilaktykę zdrowotną oraz edukowanie społeczeństwa na rzecz praw kobiet - praw człowieka. W związku z tym napotykała na wiele trudności organizacyjno-politycznych z zewnątrz, jako niewygodny i kontrowersyjny partner społeczny dla ówczesnej władzy.
Po uzyskaniu wpisu do rejestru sądowego rozpoczęto proces organizowania struktur terenowych. Powstały pierwsze kluby DUK m.in. w Gdańsku Wrocławiu, Krakowie, Łodzi, Warszawie, Poznaniu, Bydgoszczyi Słupsku. Wybrano pierwszą Krajową Radę Porozumiewawczą Demokratycznej Unii Kobiet i pierwsze Prezydium.
Pierwsze trzy lata działalności DUK to intensywny rozwój organizacyjny wyrażający się w powstawaniu nowych klubów, poszukiwaniu lokalnych i społecznych partnerów do współpracy oraz edukacją członkiń klubów w zakresie: polityki na rzecz kobiet, nabywania umiejętności komunikacji społecznej i negocjacji, przygotowania kobiet uczestniczących w ruchu do bezpośredniego udziału we władzy parlamentarnej i samorządowej.
Okres ten należy również odnotować jako czas intensywnych działań polegających na publicznym wyrażaniu opinii i stanowisk w sprawach kobiet, przeprowadzaniu wielu sondaży i badań dotyczących tej problematyki oraz doskonalenia umiejętności politycznych liderek DUK. Okres ten chararakteryzuje się również aktywną współpracą z Parlamentarną Grupą Kobiet, której wówczas przewodniczyła Barbara Labuda.
Plonem pracy zaangażowanych osób w kadencji 1991-1994 było zorganizowanie 27 klubów z łączną liczbą członków 1000 osób.
W 1994 roku w Warszawie odbył się II Kongres Krajowej Rady Demokratycznej Unii Kobiet.
Rok 1994 został ogłoszony przez ONZ Rokiem Rodziny. Wiele klubów terenowych organizowało w związku z tym spotkania, dyskusje środowiskowe i konferencje na temat takich problemów jak: przemoc w rodzinie, bezrobocie, zła sytuacja ekonomiczna i mieszkaniowa, brak instytucjonalnych mechanizmów wsparcia rodziny dysfunkcjonalnej i upadek polskiej oświaty.
Rozwijały się intensywnie kluby. We Wrocławiu powstał ośrodek socjoterapeutyczny "Przeciw przemocy" wraz z hostelem dla bezdomnych kobiet, zorganizowany od początku i prowadzony do dzisiaj przez Klub Demokratycznej Unii Kobiet.
Ruch kobiecy DUK w Polsce został zaprezentowany przez Renatę Berent-Mieszczanowicz z Wrocławia, która w 1995 roku została zaproszona jako jedna z dwóch Polek (drugą była Beata Grudzińska z Poznania) na Międzynarodowe Targi Kobiet do Düseldorfu.
Druga kadencja to czas dużej aktywności członkiń DUK w zakresie własnej edukacji oraz nabywania nowych umiejętności, m.in. autoprezentacji, komunikacji społecznej, mediacji, zdobywania środków na działalność, umiejętności współpracy z organizacjami pozarządowymi i innymi podmiotami.
W latach 1994-1997 nastąpiła wyraźna zmiana w kierunkach polityki społecznej w Polsce, a dzięki Urzędowi Pełnomocnika Rządu ds. Kobiet i Rodziny pozarządowe organizacje kobiece stały się ważnym ośrodkiem opiniodawczym dla administracji rządowej i samorządowej.
Członkinie działały w swoich środowiskach lokalnych i w kilku przypadkach udało się wypracować partnerski model współpracy z samorządami lokalnymi.
W listopadzie 1997 roku we Wrocławiu odbył się III Kongres Demokratycznej Unii Kobiet.
Trzecią kadencję DUK rozpoczął następującym stanem organizacyjnym - liczbą 3000 członkiń zrzeszonych w 33 klubach. Wiele klubów posiadało już wówczas własne siedziby, część zorganizowała się przy biurach parlamentarnych. Wpływ DUK na politykę rządu i samorządów w zakresie problematyki równego statusu był jednak niewielki. Zbyt małe przedstawicielstwo w parlamencie i we władzach lokalnych nie dawało możliwości wypracowania systemowych rozwiązań.
Demokratyczna Unia Kobiet była w tym okresie organizatorem międzynarodowych konferencji, z których dwie odbyły się w siedzibie parlamentu Rzeczypospolitej, a przedstawicielki DUK wielokrotnie uczestniczyły w różnych konferencjach poza granicami kraju.
Po ostatnich wyborach parlamentarnych, podobnie jak inne organizacje kobiece, odczuły wyraźny brak współpracy z administracją rządową i parlamentem, a także wiele działań restrykcyjnych naruszających prawa kobiet w kontekście praw człowieka. Parlamentarna grupa kobiet w związku z tym, iż jej członkinie w większości wywodzą się z klubu parlamentarnego Sojuszu Lewicy Demokratycznej, nie ma już takiej siły przebicia i możliwości organizacyjnych, jak dawniej. Krajowy Program na Rzecz Kobiet jest realizowany tylko w nieznacznym stopniu, a wiele ratyfikowanych przez Polskę konwencji międzynarodowych w zakresie praw człowieka i praw kobiet, łącznie z Polską Konstytucją jest naruszonych bądź w ogóle nierealizowanych.
Zbliżając się do IV Kongresu Demokratycznej Unii Kobiet (czerwiec 2000 r.) członkinie uważały, że najważniejsza dla nich jest jakość pracy organizacyjnej, a nie liczba członków DUK. Wykreowały, co prawda niewielką liczbę liderek, ale były to osoby o dużym autorytecie społecznym, bardzo skuteczne w działaniu, cieszące się uznaniem zarówno na forum międzynarodowym, jak i krajowym. Przeżyły wiele kryzysów organizacyjnych i kadrowych, udało im się jednak przetrwać zachowując przy tym demokratyczne formy współpracy. Przewodniczącą Krajowej Rady została wybrana Jolanta Banach, wiceprzew. - Renata Berent-Mieszczanowicz, Jolanta Gontarczyk a sekretarzem generalnym - Anna Mackiewicz.
LOGO Demokratycznej Unii Kobiet jest w kilku kolorach. Kolor ZIELONY oznacza zainteresowanie ekologią. Kolor CZERWONY - sympatyzowanie z europejskimi socjaldemokracjami, FIOLETOWY - symbol feminizmu, POMARAŃCZOWY - na znak, że program jest alternatywny, a NIEBIESKI, że chodzi o problemy socjalno-bytowe.
|
Strona główna 
